Zelfmoordpreventie op het werk

Auteur: 
Jo Cobbaut

Drie zelfdodingen per dag in Vlaanderen. Zestig zelfmoordpogingen. Hoge cijfers, weet Kirsten Pauwels, directeur van het Centrum ter Preventie van Zelfdoding. Preventie kan ook op de werkvloer al beginnen.

“In elk bedrijf loopt wel iemand met zelfmoordgedachten.”

Het Centrum ter Preventie van Zelfdoding (CPZ) is vooral gekend van de Zelfmoordlijn1813. Voor ons zit een strijdbare directeur, niet iemand met afhangende schouders: “We horen dagelijks schrijnende verhalen. Onze vrijwilligers hebben een zware opdracht. Maar we spreken van mens tot mens en hebben impact. We kunnen veel zelfdodingen voorkomen en trekken ons daaraan op.”

Het CPZ werkt reeds sedert 1979 aan preventie van zelfdoding. Vlaanderen heeft hoge zelfdodingscijfers, maar ziet sinds 2000 een daling. Kirsten Pauwels: “De gecoördineerde aanpak binnen het Vlaams actieplan voor suïcidepreventie werpt zijn vruchten af. Wij zetten in op het werken met vrijwilligers en het sensibiliseren rond het herkennen van signalen. We werken nauw samen met de Universiteit van Gent, in het kader van het Vlaams Expertisecentrum voor Suïcidepreventie. We vinden het essentieel om onze acties wetenschappelijk te onderbouwen.”

Nederlanders zoeken sneller hulp

Ondanks een vergelijkbare sociaaleconomische situatie liggen de zelfmoordcijfers in Vlaanderen dubbel zo hoog als in Nederland. Onderzoek leert dat Nederlanders sneller hulp zoeken bij psychologen. Bovendien is de zorg er toegankelijker en minder taboe. “We zien dat onze jongeren problemen eerder vermijden of ervan wegvluchten, waar de Nederlandse jeugd het aanpakt en probeert op te lossen. Bij ons blijft het aantal zelfmoorden bij de leeftijdsgroep 45-59 constant. Hoewel een zelfmoord nooit gelinkt is aan één factor, kan het werk daar een rol in spelen. Dat brengt ons bij het gegeven van de werkvloer.”