Starten in moeilijke tijden: Hendrik Winkelmans

Tijdens de zomervakantie van 2009 maakte Hendrik Winkelmans de klik: hij zou zijn boeiende job bij vastgoedontwikkelaar Uplace opgeven voor het avontuur van het zelfstandig ondernemerschap. Vandaag is hij zaakvoerder van twee fietswinkels, een in Gent en een in Antwerpen.

Je had een managementfunctie bij een dynamisch bedrijf. Velen zouden zich gelukkig prijzen.

Hendrik Winkelmans:  “Ik heb ook een interessante en leuke periode meegemaakt bij Uplace. Dat was  het probleem niet. Ik heb er ook veel geleerd, over management, over ondernemerschap… Maar toch:  ik zat dan wel in het management,  au fond was het wel de directie die de beslissingen nam. En ik ben iemand die graag zelf de touwtjes in handen heeft. Het gaat er ook over wat je met je leven wilt doen. Bij mij is dat iets opbouwen. Die ondernemersdrang zit er al lang in. Op de leeftijd van 34 jaar groeit het besef dat je dan niet meer te lang moet wachten.”

Hoe ben je op het idee gekomen om een fietsenzaak nieuwe stijl te starten?

Hendrik Winkelmans:  “Dat is begonnen met na te denken over de zaken die mij liggen en waar ik ook toekomst in zag. Ik had een boekje waar ik al die ideeën, het ene al wilder dan het andere, in opschreef. Vanaf het begin zat daar ook het idee bij om iets in de fietssector te doen. Ik ben zelf een passionele fietser, niet zozeer sportief maar wel een stadsfietser, het is dus een sector die ik op die manier wel ken. Het is ook een sector waar ik in geloof. Er zijn enkele maatschappelijke tendenzen die de verkoop van fietsen en toebehoren stimuleren. Denk maar aan de fileproblematiek, het groeiend groen bewustzijn, de trend naar wellness en gezondheid, de vergrijzing met senioren waarvoor fietsen de favoriete sport is…. Dat zijn dus mooie toekomstperspectieven. Er is ook de overheid die de fiets gunstig gezind is en de fietsindustrie begint eindelijk slim te innoveren.

Bovendien is er aan de retailzijde nog veel te doen. Het is een heel versnipperde sector. In se gaat het veelal om kleine, lokale fietsenmakers die vanuit hun  atelier in de job zijn gegroeid. Die mensen zijn meer mecanicien dan retailer. Het technische facet beheersen ze heel goed, maar ze zijn bijvoorbeeld niet gewoon om een toffe winkelomgeving te creëren. Ik had dus wel het gevoel dat er zowel qua concept als naar grootte iets te doen was in de sector.

De volgende stap is dan: hoe ga je dat praktisch aanpakken? Want ik fiets graag, maar ik ben geen mecanicien. Omdat op te lossen wou ik een  partnership aangaan met een grote fietszaak, kwestie van dat metier binnen te halen. Ik ben toen een aantal fietszaken gaan bezoeken om te polsen wat zij van mijn verhaal vonden. En om te horen wat hun plannen zijn en of ik daar een rol kon in spelen. En zo is mijn pad gekruist met dat van de mensen van Jomasport in Gent. Mensen van tegen de vijftig die een prachtige fietsenzaak hebben uitgebouwd, maar die het wat rustiger aan wilden gaan doen.”

De stap naar het ondernemerschap blijft een risico. Hoe reageerde je vrouw?

Hendrik Winkelmans: “Haar eerste reactie was er een van bezorgdheid. In de trant van: je hebt een goede en zekere job, dat geef je toch niet zo maar op. Maar ik heb haar toch ook wel kunnen begeesteren voor mijn plan. En uiteindelijk hebben we samen de beslissing genomen.”

De crisis vonden jullie geen reden om de plannen nog even uit te stellen?

Hendrik Winkelmans:  “Timing is heel belangrijk. Mijn vrouw had inderdaad liever gehad dat ik nog een jaar zou wachten, ook omdat we aan het verbouwen waren. Maar ik vond het echt het moment om de stap te zetten: de rente stond laag, de markt lag open, ik had dan die mogelijkheid tot inkoop in Gent, ik zat zelf op een scharnierpunt in mijn carrière…

Ik besef wel dat mijn vrouw serieuze offers heeft moeten brengen, anders was het niet gelukt. Ze doctoreert nog, dat geeft gelukkig wat flexibiliteit. Maar toch: het is niet evident. Op de zaterdagen staat ze er alleen voor met de kinderen, want zaterdag is onze absolute topdag. Dat is ook nieuw. Dat we vroeger van maandag tot vrijdag laat moesten werken, dat waren we wel gewoon. Maar nu die zaterdag, dat was toch een echte gezinsdag…”

Heb je gemakkelijk financiering gevonden voor je project?

Hendrik Winkelmans: “Ik heb mijn spaarcenten gebruikt, maar ik ben ook bij de banken gaan aankloppen en ik heb toch gemerkt dat die nog openstaan voor een stevig verhaal. Een lening aangaan in het laatste kwartaal van 2009, dat was niet zo evident, maar de banken waren toch wel enthousiast. Ik had natuurlijk wel mijn ervaring mee: ik heb veel businessplannen gemaakt en bijgestuurd. Dat helpt wel.”

Is het harder of vooral anders werken als ondernemer?

Hendrik Winkelmans: “Het comfortabele is dat je je eigen baas bent. Maar als ik naar het aantal uren kijk, dan denk ik dat meer werk dan vroeger. Dat je voor je zelf werkt, maakt wel een groot verschil. Dat geeft een drive, een passie, die ik in vorige jobs misschien heb benaderd, maar niet heb geëvenaard. Voor de opening van de zaak in Antwerpen heb ik zelf twee weken staan schilderen om op tijd te kunnen openen. Daar zat ik niets mee in. Het voordeel is ook dat je het zelf kunt regelen. Een avond vrijhouden, dat kan nu. Het is ook plezant om te zien dat je beslissingen werken. Of dat ze niet werken, en dat je dan heel snel kunt bijsturen.”