Peter Van Hulle: Geen licht aan het einde van de tunnel

Intratuin is een coöperatieve van bloemen- en plantencenters. Peter Van Hulle, zaakvoerder van de Intratuinvestiging in Lovendegem, getuigt dat de verkoop van planten slabakt door de crisis. Met meer en scherpere promoties probeert hij de verkoopcijfers op peil te houden. “Maar dan moeten we ook wel de kosten drukken”, zegt hij.

 

Voelen jullie de crisis? Besparen consumenten op de aankoop van planten en bloemen?
VAN HULLE: "Ja, toch wel. Wij zitten in een conjunctuurgevoelige business. Planten zijn in zekere zin een luxegoed. Of ze behoren in ieder geval toch niet de categorie van basisbehoeften. Mensen kunnen er dus gemakkelijk op besparen. De verkoop van snijbloemen gaat wel nog goed. Dat heeft wellicht te maken met het feit dat snijbloemen vooral een cadeauproduct zijn. En je kunt toch moeilijk met lage handen op visite gaan. Maar plantenaankopen worden dus uitgesteld. Of men kiest voor goedkopere plantensoorten.
We zijn de crisis beginnen voelen eind november, begin december. En voorlopig zien we geen beterschap. We zitten nu met een omzetverlies van ongeveer 16 %.  Een percentage dat in de lijn ligt met dat van onze collega’s van de andere Belgische Intratuinwinkels."

Hoe reageren jullie op die omzetdaling?
VAN HULLE: "Vandaag is het meer dan ooit van belang om de kosten goed onder controle te houden. Want we moeten de consument kunnen bewerken met scherpe prijzen. En dat betekent dat, als je je marge min of meer wilt behouden, de kosten onverbiddelijk omlaag moeten.
We hebben daarom een aantal uitgaven, bijvoorbeeld op het vlak van marketing, geschrapt. Het voorraadniveau mag ook niet oplopen. We houden ons nu heel strikt aan de budgetten.
We letten er ook dat er geen overuren worden gedaan. Vroeger werd dat oogluikend nog wel eens toegestaan. Tijdelijke mensen inhuren is er voorlopig ook niet meer bij.
In deze moeilijke context ervaren we wel dat het een voordeel is om deel uit te maken van een  coöperatieve. Je kunt immers noodzakelijke kosten delen door een grote groep. Neem het voorbeeld van een folder: dat kost handen vol geld aan lay-out, fotografie, drukwerk enzovoort. Voor één winkel is dat quasi onbetaalbaar. Nu kunnen we die kosten delen met zestig winkels.
En zo’n folder is in deze tijd echt wel een nuttig marketinginstrument. Want we hebben ook ons commercieel beleid gewijzigd. Vroeger waren we niet echt prijsgefocust, nu werken we wel prijsgericht. Op de winkelvloer hebben we nu meer promoacties. Hetzelfde geldt voor de folder. En onze promoties zijn ook scherper, wat natuurlijk wel gevolgen heeft voor de marges. Maar we stellen vast dat het werkt. Consumenten zijn vandaag heel prijsgevoelig."

Ondervinden jullie financieringsproblemen? Is krediet duurder geworden?
VAN HULLE: "Het krijgen van krediet is op zich geen probleem. Maar we stellen wel vast dat het fiks duurder is geworden. Een paar jaar geleden kon je nog lenen aan Euribor + 0,3 %; dat is dan gestegen naar Euribor + 1% en nu zitten we al aan Euribor +1,5 %. Dus naar mate dat de rente zakt, laten de banken gewoon hun marge stijgen.
Ik heb daar een probleem mee. De overheid heeft de banken immers veel geld toegestopt. Ze heeft ook terecht geëist dat die banken hun kredietverlenende functie naar de ondernemingen moeten waarmaken. Maar over de prijs van dat krediet is niet onderhandeld. Dat is dus een soort blanco cheque. De banken zeggen altijd dat ze nog kredieten toestaan. Dat zal wel juist zijn, maar tegen welke prijs?
Ik vrees dat dit ook een gevaar is op langere termijn. Want gaan de banken hun marges laten zakken als de crisis voorbij is? Ik vrees eerlijk gezegd van niet. De overheid heeft de bedrijven daar toch een beetje in de kou laten staan.
Het is ook jammer dat er zoveel immobiliteit is. De crisis is zeer snel gekomen, dat verreist ook snelle maatregelen, kort op de bal spelen. Ik begrijp dat het niet gemakkelijk is. En het feit dat er verkiezingen in aantocht zijn, maak het nog moeilijker. Want er zijn niet alleen populaire maatregelen te nemen. Zeker de maatregelen die nodig zijn voor de lange termijn, kunnen op korte termijn pijn doen. Het is precies daar dat het schoentje knelt."

Ziet u al licht aan het einde van de tunnel?
VAN HULLE: “Nee, eigenlijk niet. Het enige positieve teken dat ik zie is het lichte herstel van de beurs. Wat er dan nodig is om echt uit deze crisis te geraken? Het vertrouwen bij de consument moet terugkeren. En volgens mij kan de overheid daarbij een belangrijke rol spelen. Het valt op dat onze Nederlandse collega’s de crisis veel minder voelen. Hun omzet staat ook wel onder druk, maar toch een pak minder dan bij ons. Ik vind dat heel vreemd. De enige verklaring die ik zie is dat de overheid daar veel krachtdadiger optreedt.
Bij ons het is toch allemaal wat mager. En het gaat traag. Het dossier van de economische werkloosheid voor bedienden: hoe lang is men daar nu al over aan het palaveren? Op die manier creëert men de impasse en het immobilisme.
Toch denk ik dat deze crisis ook kansen creëert. Het is nu een ideaal moment om alle taboes aan de kant te schuiven. En dat geldt zowel voor werknemers als voor werkgevers. Je moet zo’n crisis aanwenden om maatregelen te nemen en uit te voeren. Het biedt kansen om op termijn een performantere economie te krijgen.
Ook binnen mijn eigen bedrijf stel ik vast dat die crisis positieve kanten heeft. Op het vlak van rekrutering bijvoorbeeld. We krijgen nu sterke profielen over de vloer. En we doen ons best om die mensen een plaats te geven in het bedrijf, want op het moment dat de economie weer aantrekt zijn die snel weer verdwenen van de arbeidsmarkt."