Ondernemersplatform VKW pleit voor 'interne devaluatie'

Auteur: 
De Standaard

Het internationale marktaandeel van Belgische bedrijven is sinds 1990 met meer dan 20% gedaald. Een 'interne devaluatie' kan volgens het VKW soelaas bieden.

Doorgedreven loondiscipline koppelen aan versobering van de overheid

Van onze redacteur Luc Coppens

ANTWERPEN

De geschiedenis herhaalt zich, schrijft het ondernemersplatform VKW in zijn jaarlijkse 'septembernota'. Het mechanisme van de automatische loonindexering deed onze loonkosten in de jaren zeventig compleet uit de hand lopen. Een decennium later zaten die tegenover onze belangrijkste handelspartners 15procent uit koers. In februari 1982 moest een devaluatie redding brengen.

Die schudde niet alleen de politieke, maar ook de economische wereld wakker en bereidde de geesten voor op redelijk draconische maatregelen. Maar sinds het begin van de jaren negentig loopt het opnieuw mis, stelt het VKW vast. De Belgische loonkosten per geproduceerde dienst of afgewerkt product stegen de afgelopen twee decennia 8procent sneller dan het gewogen gemiddelde van de drie buurlanden. En sinds 2004 gaat onze loonkostenhandicap er volgens het VKW nog versneld op achteruit.

Dat jaar was ook het laatste waarin onze buitenlandse handel nog een positieve bijdrage leverde aan de economische groei. Voor dit jaar verwacht de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (Oeso) dat ruim de helft van de economische inkrimping van ons land veroorzaakt zal worden door de negatieve bijdrage van de handel. Ons internationaal marktaandeel gaat er dan ook spectaculair op achteruit.

Zelfs als de groeilanden worden weggefilterd, blijkt dat België binnen een groep van twintig vergelijkbare landen sinds 1990 ruim 20 procent marktaandeel moest inleveren.

Hoewel ook andere factoren een rol kunnen spelen, is de evolutie van onze netto-export, ons internationaal marktaandeel en onze loonkosten volgens het VKW té gelijklopend om toeval te zijn. Bovendien vormen ze een bedreiging voor het economische herstel waarop we voor de komende twee jaren hopen.

Het klassieke patroon voor de Belgische economie, zegt het VKW, is immers het herstel van onze export, gevolgd door het opveren van de bedrijfsinvesteringen, de uitgaven voor duurzame consumptiegoederen en de gezinsconsumptie. Maar als het exportelan er niet komt of lang op zich laat wachten, wordt ook de rest van het herstel afgeremd.

De aanhoudende verzwakking van onze concurrentiepositie is niet bevorderlijk voor de tewerkstelling. Die verbeterde tussen 1996 en 2006 wel, maar vooral door de aangroei van de beroepsbevolking en nauwelijks door een inkrimping van de werkloosheid. Volgens het VKW ligt die in ons land structureel rond de acht procent 'en is dat onomkeerbaar'.

Er dringen zich daarom maatregelen op 'die hoe dan ook pijn zullen doen'. Devalueren in de klassieke zin van het woord kunnen we niet meer, maar een 'interne devaluatie' kan wel nog. Een doorgedreven loondiscipline, gekoppeld aan een versobering van de overheid, is volgens het VKW de oplossing.

Het ondernemersplatform twijfelt er aan of tegenover de enorme fiscale druk in ons land een 'juste retour' staat. Krijgt de burger voldoende terug van de staat in verhouding tot de belastingen die hij betaalt? Niet echt als je kijkt naar de situatie van het gerecht -'bijna die van een bananenrepubliek'- en van de fiscale controle 'die nog nauwelijks werkt'. Om nog maar te zwijgen van wegen- en andere infrastructuur en van ons pensioenstelsel 'dat in zijn huidige vorm onmogelijk vol te houden is'.

Alleen een afbouw van de fiscale druk, gekoppeld aan een evenredige sanering van de overheid, kan volgens het VKW soelaas bieden. Uit verschillende studies blijkt dat de efficiëntie van onze overheid 20procent lager ligt dan het gemiddelde van de Oeso-landen. 'Onze overheid beschikt over meer dan voldoende middelen, maar gebruikt ze inefficiënt.'

De komende tien jaar gaat 30procent van de ambtenaren in ons land met pensioen. Als slechts de helft daarvan wordt vervangen, zegt het VKW, zal ons land met zijn vier ambtenaren per honderd inwoners gewoon in de richting van het Europese gemiddelde evolueren, waar voor elke honderd inwoners drie ambtenaren actief zijn.

De maatregel moet selectief worden toegepast, zegt het ondernemersplatform, 'want Financiën en Onderwijs hebben veeleer behoefte aan meer mensen dan minder'. Op kruissnelheid zou zo'n maatregel volgens het VKW een besparing opleveren van minstens 3,75 miljard euro per jaar.

© 2009 Corelio