Jos Deslee en Hans Dewaele - DesleeClama

Jos Deslee en Hans Dewaele“De crisis heeft ons doen beseffen dat we niet alle touwtjes in handen hebben,” getuigen
joint managing directors Jos Deslee en Hans Dewaele van DesleeClama. Begin dit jaar maakte de producent van geweven en gebreide matrasstoffen bekend dat het in de hoofdzetel in Beselare 66 arbeiders ontslaat.

Ruim voor dat de crisis hard toesloeg, werden in de textielsector al de eerste herstructureringen aangekondigd. Loopt jullie sector voor op de conjunctuur of spelen er structurele oorzaken?

DESLEE: “De twee. Structureel in die zin dat de hoge arbeidskost een element is om de productie te verplaatsen. Maar het is inderdaad ook zo dat onze sector meteen de eerste vlagen van deze crisis over zich heeft gekregen. Komt daarbij dat de Belgische textielsector heel exportgericht is. Wijzelf verkopen slecht 9 % van onze productie in eigen land. In België heeft de crisis zich later laten voelen dat in de meeste andere landen.” 
DEWAELE: “Spanje zit bijvoorbeeld al drie jaar in een downturn. De Amerikaanse huizencrisis is ook snel overgeslagen op de Engelse markt. Dat de kiem van deze crisis op de woningmarkt ligt, maakt het extra moeilijk. De meeste Belgische textielbedrijven zijn immers sterk gericht op de interieurmarkt. Als de woningmarkt ineenstuikt, voelen wij dat onmiddellijk in de verkoop. Dat geldt zeker voor Engelse woningmarkt. Engeland is voor Belgische fabrikanten een zeer belangrijke afzetmarkt.”

 

De herstructurering in de hoofdzetel in Beselare heeft ook een structurele en een conjuncturele reden.
DESLEE: “Inderdaad. Drie jaar geleden zijn we gestart met een productie-eenheid in Roemenië. De oorspronkelijke bedoeling was om de productie in België te behouden, maar om uitbreidingen in Roemenië te realiseren. Zo doen we dat al tien jaar. In 2001 hadden we 140 arbeiders in dienst. We hebben in die tijd producties opgestart in VS, in Indonesië - via een overname- , in Brazilië en in Roemenië. In die periode is het aantal arbeiders in België toegenomen tot 180. Het was dus de bedoeling om die lijn door te trekken: nieuwe machines plaatsen in Roemenië met behoud van de tewerkstelling in België. Maar door de crisis zijn we verplicht geweest om onze plannen aan te passen.”
DEWAELE: “Naast die herstructurering hebben we ook andere maatregelen genomen. Zoals onze CAPEX onder controle houden, dus alle investeringen onder de loep nemen. We hebben ook onze stocks gereduceerd en waar mogelijk de vaste kosten gevariabiliseerd. Kortom, de klassieke recepten.
Maar we blijven wel heel bewust investeren in productontwikkeling en –innovatie. We nemen ook deel aan ook een belangrijke beurs. Wel, daar gaan we zwaar uitpakken. En we hopen dat onze concurrenten wel zullen besparen op hun deelnamen. In deze tijden is het gemakkelijker om marktaandeel te winnen dan in hoogconjunctuur.”

 

Heeft deze crisis jullie visie op ondernemen veranderd?
DESLEE “We realiseren ons nu veel meer dat we als ondernemers niet alle touwtjes in handen hebben. Het is niet alleen vanuit de vraag die ineenstuikt, ook de banken nemen zuurstof weg uit het systeem. Daar waar ze vroeger vertrouwen hadden -  als er voldoende cashflow was, werd er op continuïteitsbasis geredeneerd - willen ze nu alleen nog risicoloos, gewaarborgd krediet verschaffen.”
DEWAELE: “Ik denk dat op dit ogenblik veel ondernemers ervaren dat je van een bankier een paraplu krijgt als de zon schijnt, maar dat hij hem afneemt als het begint te regelen. Na de overname van het zakenbankgedeelte van ABN-AMRO door RBS kregen we een telefoontje met de melding dat ze de limietafspraken die we met ze hadden zouden opzeggen. Zoek dan maar een oplossing, hé.”
Jos Deslee. “Blijkbaar hadden ze beslist om alleen nog met de 700 grootste bedrijven van Europa te werken. En wij waren er juist niet bij (lacht).”

 

Hoe zien jullie de toekomst. Is er al licht aan het einde van de tunnel?
DESLEE “We hebben zelf licht gecreëerd door drastische maatregelen te nemen en ons aan te passen aan de nieuwe situatie. Dat zijn geen gemakkelijke beslissingen. Communicatie is daarbij de sleutel. De wet-Renault heeft veel nadelen, maar die wet heeft ons wel verplicht om op een bepaalde manier te communiceren met de arbeiders. We zijn op de fabrieksvloer met onze mensen gaan praten. Dat heeft zeker bijgedragen tot de acceptatie van de beslissing die we moesten nemen. Voorbereiding en communicatie zijn heel belangrijk.
Of de economische hemel al opklaart? In de VS zijn er in onze markt in ieder geval nog geen tekenen dat het beter gaat. Ik zie licht positieve cijfers in Spanje: de maand maart was in Spanje beter dan maart 2008. Toch in onze sector en ik heb het dan over de verkopen van onze klanten aan de consument. Maar vorig jaar viel Pasen in maart; misschien speelt dat ook mee. Je moet daar heel voorzichtig mee zijn, maar het was toch een positief signaal.”
DEWAELE:“Ik zie deze crisis evolueren volgens een W-curve. De eerste daling, industrieel dan, hebben we wellicht grotendeels achter de rug. Bedrijven hebben massaal hun orders stopgezet. Op een bepaald moment moet je die pijplijn terug beginnen vullen en dat zorgt voor een beperkt herstel. Maar daarna komt de echte crisis: door de saneringen zijn er veel mensen werkloos geworden wat zich onvermijdelijk zal vertalen in minder consumptie. En dat zorgt dan voor een tweede crisisklap.”