Jan Van Kelst (Kelstone): Meer vrijheid maar ook meer verantwoordelijkheid

Artistieke frustratie, maar ook de drang naar vrijheid duwde Jan Van Kelst richting het ondernemerschap. Hij ontwikkelde de Kelstone, een instrument dat het midden houdt tussen een gitaar en een keyboard, en tracht dit nu te commercialiseren. Dat de opstart van zijn project samenvalt met de ergste economische crisis in decennia schrikt hem niet af.

 

Jan Van KelstEen nieuw muziekinstrument ontwikkelen, het ligt niet voor de hand. Hoe is het idee ontstaan?

VAN KELST: “De techniek van het hameren met de vingers op de snaren is niet nieuw, maar een goed instrument voor die manier van spelen, dat bestond nog niet. Er was één instrument,  de Chapman stick, maar die had toch veel tekortkomingen. Het is uit die frustratie dat het idee voor de Kelstone ontstaan is. Ik had toevallig mijn Chapman stick op de tafel gelegd en ik ben er zo op beginnen spelen. Dat was de eerste aanzet. Ik ben dan in mijn atelier beginnen knutselen aan een prototype.
Het uiteindelijke resultaat, de Kelstone, onderscheidt zich van alle bestaande instrumenten. Ik vergelijk het wel eens met het snowboard in de skisport: door iets klein te veranderen, krijg je een heel andere beleving. Ergonomisch biedt de Kelstone veel voordelen, maar ook op het vlak van expressie en harmonie voegt het instrument veel toe. Maar dat is allemaal achteraf gebleken. De inspiratie was zeer intuïtief.”

Was de stap naar het zelfstandig ondernemerschap moeilijk?

VAN KELST: “Ik heb verschillende jobs gedaan: technisch tekenaar, in de bouw gewerkt, in de metaalsector, in de horeca…. Die ervaringen komen eigenlijk allemaal wel van pas in mijn zelfstandig ondernemerschap. Maar ik ben altijd in mijn denken en ook in mijn werk behoorlijk onafhankelijk geweest. En ik heb dan ook nooit lang in hetzelfde bedrijf gewerkt.
De grootste verandering in vergelijking met een job in loondienst is dat je veel meer verantwoordelijkheid hebt. Eventuele fouten kan je niet afschuiven op een baas.
Tegelijkertijd krijg je ook meer vrijheid. Het is een vrijheid die inhoudt dat je keuzes mag en kan maken, maar eigenlijk ook moet maken.”

U bent zelfstandige geworden in 2007. Een jaar later daverde het hele financiële systeem op zijn grondvesten. Hebt u nooit gedacht: waar ben ik aan begonnen?

VAN KELST: “Soms wel, en op bepaalde momenten denk ik dat nog. Maar voor mij is dit toch de ideale job: het is een combinatie van muziek en techniek, twee passies van mij. Plus dan die vrijheid die je als ondernemer hebt. Al moet ik het toegeven dat het zakelijke aspect niet helemaal mijn ding is. Ik kan het wel en ik heb ook veel bijgeleerd op dat vlak, maar mijn grote sterkte is toch het creatieve.”

Was het gemakkelijk om het project gefinancierd te krijgen?

VAN KELST: “In 2006 heb ik een subsidie-aanvraag ingediend bij het IWT (Instituut voor de Aanmoediging van Innovatie door Wetenschap en Technologie). Met succes. De subsidie van 33.000 euro kwam van pas om het instrument op punt te stellen. Maar ik heb er ook al behoorlijk wat eigen middelen in gestoken. Alles bij elkaar ongeveer 40.000 euro. Ook een tweede subsidie-aanvraag bij het IWT voor het uitwerken van het businessplan, kreeg een positief gevolg. In 2008 heb ik dan samen met een investeerder een NV opgericht.”

Hoe gaan de zaken nu? Hoe ziet het businessmodel eruit?

VAN KELST: “Het begint te lopen. Tot nu toe ging de meeste aandacht en middelen naar de ontwikkeling van het instrument. Dat staat nu op punt en we hebben intussen de eerste Kelstones verkocht. Het is op zich niet zo’n kapitaalintensieve business en voor de productie hebben we geen geschoolde mensen nodig. In zekere zin is het ook een product dat zichzelf verkoopt. Toch na verloop van tijd.  Als muzikanten er op spelen tijdens optredens krijg je gratis exposure. In deze beginfase verkopen we nog rechtstreeks, weliswaar via het internet, aan de eindgebruiker, de muzikanten dus. De volgende stap is de verkoop aan de muziekinstrumentenwinkels, dan aan de verdelers en uiteindelijk is het ook de bedoeling om licenties van het internationale octrooi dat we hebben te verkopen.
Nu komt het er dus op aan het commerciële gedeelte op punt te zetten. We moeten de internetcommunicatie uitbouwen: videomateriaal aanmaken en aanreiken, contacten met de media verzorgen, inspelen op internetcommunities van muzikanten enzovoort... Daar hebben we toch een drietal mensen voor nodig. En daar willen we nieuwe investeerders voor warm maken. Er zijn contacten via de BAN Vlaanderen (Business Angels Netwerk).”

Hebt u tips voor andere starters?

VAN KELST: “Ik vond het heel nuttig om het financieel plaatje zelf helemaal uit te werken. Het verplicht je om alle stappen in de uitbouw van een zaak te doorlopen. Zo krijg je een goed beeld of het plan wel klopt. Welke aantallen moet je per maand kunnen verkopen om rendabel te zijn? En is dat aantal realistisch? Je voelt dan snel of het klopt. Dat mis je als je een financieel plan door een boekhouder laat opstellen.”