Hoe Chili zo rijk kon worden

Het kapitalisme en de vrije handel heeft afgedaan, zo verklaarde Hugo Chavez, president van Venezuela op de recente G20 bijeenkomst. De crisis heeft diverse gelijkaardige beweringen uitgelokt doorheen de hele wereld. Nochtans is vrije handel en een vrije markt nog steeds hét recept bij uitstek om als land vooruit te geraken. Chili, dat binnenkort lid wordt van de OESO, is een uitstekend voorbeeld ter zake.

Latijns-Amerikaans wirschaftwunder

Onderstaande grafiek vat de (reële) economische groei per capita samen van Chili. Terwijl dit inkomen vrijwel onveranderd bleef tussen 1950 en 1985, explodeerde dit nadien. Op 25 jaar tijd verdrievoudigde de gemiddelde Chileen zijn of haar inkomen bijna. Ten opzichte van het wereldgemiddelde is dit ronduit spectaculair te noemen. In 1983 was Chili nog een arm land, met een gemiddeld jaarinkomen van 2.812 dollar ten opzichte van een wereldgemiddelde van net geen 5.000 dollar. Terwijl het wereldgemiddelde in 2009 is toegenomen tot 7.000 dollar, scoort het Zuid-Amerikaanse land veel beter met ruim 8.200 dollar per inwoner. De armoede en variabelen als kindersterfte, levensverwachting of alfabetisering zijn over dezelfde periode eveneens sterk ten goede geëvolueerd. Het is dan ook geen wonder dat het land voorgedragen is om lid te worden van de OESO, de ‘club van rijke landen’.

 

Figuur: Reëel inkomen per capita in Chili

/sites/default/files/images/artikels/chili-figuur.jpg

Extreem open economie

Sinds de jaren ’80 onderging de Chileense economie grote veranderingen, grosso modo een transformatie van een protectionistische en gesloten dictatuur naar één van de meest open en geliberaliseerde economieën. Zo sloot Chili 20 handelsakkoorden met in totaal 56 landen en zijn importtarieven vrijwel afgeschaft. Gedurende dezelfde periode is er een doorgedreven beleid gevoerd van privatiseringen en dereguleringen. Volgens de zakenkrant Wall Street Journal is het land momenteel dan ook de op zeven na meest ‘vrije en open economie.’ Het verband met de uitstekende economische prestaties is dan ook snel gelegd, in navolging van gelijkaardige succesverhalen als Zuid-Korea of Taiwan.

Kortom, het kapitalisme en de vrije handel zijn verre van dood, en blijven krachtige hefbomen tot een rijkere samenleving. Hopelijk houden ook de huidige OESO-landen dit in het achterhoofd indien ze niet voorbij gestoken willen worden.