Het toenemende deficit van het politiek haalbare

De verkiezingsmallemolen draait op volle toeren. Politici struikelen over elkaar heen om toch maar de nieuwste en meest sexy klinkende belofte aan het kiezersheir (of segmenten daarvan) te kunnen doen. Wat steeds meer opvalt daarbij is dat politici het in hun discours zelden en zeker niet consistent hebben over de dingen die echt moeten gebeuren om onze sociaal-economische volkshuishouding terug goed op de rails te krijgen.

Grote politici slagen erin om de moeilijk haalbare maar noodzakelijke ingrepen er toch door te krijgen, al is het dan maar gedeeltelijk. In België en ook in Vlaanderen lukt dat steeds minder. Waar zouden politici het ons inziens zeer expliciet naar de bevolking toe moeten over hebben? We geven vier items aan die wat ons betreft op elke zinvolle politieke urgentielijst van beleidsingrepen zou moeten staan.:

 

  •  De financiering van de staatshervorming moet grondig hertekend worden. Er dient veel meer directe bevoegdheid naar de gewesten en de gemeenschappen te gaan inzake de inning van inkomsten. Alleen zo kan het te welig tierende consumptiefederalisme ingetoomd worden.

 

  • De spanning tussen de laagste netto-inkomens en de uitkeringen moet omhoog. Bij voorkeur gebeurt dat niet door de uitkeringen te reduceren maar door de laagste netto-inkomens uit arbeid te verhogen. De ideale manier om dat te doen is via een veerhoging van het fiscaal vrijgesteld minimuminkomen. Deze maatregel is absoluut cruciaal om het groeivermogen van de Belgische economie terug op te tillen.

 

  • Sanering van de publieke financiën vereist structurele ingrepen in het ambtenarenkorps. De komende tien jaar gaat 1 op de 4 ambtenaren op pensioen. Er moet een engagement komen (met oog voor specifieke noden in het overheidsapparaat) om 1 op 2 van deze ambtenaren niet te vervangen.

 

  • Teveel markten in België en Vlaanderen zijn niet competitief genoeg. We denken daarbij aan energie (vooral electriciteit), telecom en kleinhandel (wat dit laatste betreft moet de restrictieve wet op de grote oppervlakte winkels dringend weg). Een ernstig en structureel concurrentiebeleid brengt ons op termijn sociaal-economisch veel op.

 

Het is zonder meer verontrustend voor de continuïteit van onze democratie dat het in de electorale debatten steeds meer gaat over de dingen waar het echt allemaal om draait. Het kan dan ook geen verbazing wekken dat steeds meer mensen zich van de politiek afkeren.