Geert Pellemans (PVA Energy): Ik heb moeten leren temporiseren

Hard werken deed ik vroeger ook al, maar dit is toch anders”, zegt Geert Pellemans. Tot september 2008 was hij IT-directeur bij DHL. In dat jaar richtte hij samen met twee vrienden PVA Energy op, een bedrijf dat zonnepanelen installeert.

 

 

geert pellemansWas de stap naar het ondernemerschap wel overwogen?

PELLEMANS: “Ja, daar zijn toch verschillende jaren overheen gegaan. Ik voelde al lang de nood of de goesting om zelf iets op te starten. Je gaat dan op zoek naar een gelegenheid, naar een project waarvan je denkt dat het slaagkansen heeft. Waarom dat zo lang heeft geduurd? Ja, als je zoals ik, en ook zoals mijn medevennoten, in een erg comfortabele positie zit, dan is dat geen gemakkelijke stap. Ik kom ook niet uit een ondernemersnest, dat is misschien nog een extra drempel.”

Hoe hebben jullie de opstart voorbereid?

PELLEMANS: “We zijn begonnen met een marktverkenning, dat was eind 2007. We zijn toen met een aantal leveranciers gaan praten, we hebben ook enkele vakbeurzen bezocht en we zijn her en der informatie gaan inwinnen. Op basis van afspraken die we toen hebben kunnen maken met een leverancier hebben we geoordeeld dat ons bedrijfsproject een haalbare kaart was en hebben we beslist om er voor te gaan. Op vijf mei 2008 hebben we dan bvba PVA Energy opgericht, maar er zijn dus ettelijke maanden van voorbereiding aan vooraf gegaan.”

Hebben jullie nog extra advies ingewonnen op het vlak van bedrijfsleiding?

PELLEMANS: “Jan (een van de twee medevennoten, red.) en ik hebben nog een master in industrieel bedrijfsbeleid gevolgd. Dus we waren geen absolute leken op dat vlak . We zijn ook gaan aankloppen bij een accountantsbureau, mensen die ik al een beetje kende. Met hen hebben we bekeken wat de beste set-up was, welke vennootschapsvorm aangewezen was, hoe we de risico’s konden beperken… We zijn ook met de bank gaan praten om te zien in welke mate zij geïnteresseerd waren in onze plannen. Dat is eigenlijk allemaal zeer vlot verlopen.”

Zijn jullie voor de financiering ook bij de bank gaan aankloppen?

PELLEMANS: “Nee.  ’t Is te zeggen, de financiering komt vooral van eigen middelen,  maar we zijn wel bij de bank gepasseerd voor zaken zoals de leasing van wagens, een kaskrediet en intussen ook voor een krediet voor ons nieuw bedrijfsgebouw.”

Er zijn drie vennoten. Zijn er afspraken gemaakt over de taakverdeling en de uitstapmogelijkheden?

PELLEMANS: “Ja, maar je moet daar niet in overdrijven. Je kunt dat toch niet allemaal op voorhand vastleggen. We hebben als vennootschapsvorm voor de bvba gekozen, wat maakt dat je niet zomaar je aandelen van de hand kunt doen. Als er morgen iemand wil uitstappen, dan zal hij in ieder geval de andere vennoten moeten raadplegen. Dat vonden we alle drie belangrijk.

De taakverdeling is een beetje gegroeid en geëvolueerd. Want we hadden wel een soort van taakverdeling afgesproken, maar je bent uiteindelijk maar met drie. En er is geen enkele taak die helemaal los staat van de anderen. Plus: een groot deel van de taken kun je ook niet alleen doen. Je komt onvermijdelijk in elkaars vaarwater. In het begin was dat soms moeilijk, nu begint zich dat beter af te lijnen. We lopen nu minder voor elkaars voeten, we kunnen elkaar nu meer helpen.”

Is uw leven drastisch veranderd? En valt het ondernemersbestaan mee?

PELLEMANS: “Het is hard werken, maar ik heb altijd veel gewerkt, dus wat dat betreft valt het wel mee. Maar het is wel een heel andere manier van werken. Ik werkte vroeger voor een heel grote firma, waar je veel kon en moest delegeren. Dat maakt dat je ook heel veel kunt realiseren op een korte termijn. Nu moet ik grotendeels terugvallen op mezelf en dat klein groepje mensen rondom mij. Het betekent ook dat ik heb moeten leren temporiseren. Dat vind ik persoonlijk niet gemakkelijk.

Valt het ondernemerschap mee? Ja en nee. Zo’n opstart vreet energie. Je moet heel positief opstarten wil je alle hindernissen die je onderweg tegenkomt overwinnen. Er is een berg papierwerk waar je doorheen moet, er is de stress van de opstart. Ook voor het gezin is het belastend. Je hebt minder duidelijke uren, je werk ook ’s avonds, in het weekend…

Positief is dan weer de vrijheid die je krijgt. En ook: je bent iets aan het opbouwen. Je weet dat er nog meer in zit, dat het nog kan groeien. Dat maakt het ook spannend, de moeite, maar het is niet evident. Ik zou het wel opnieuw doen. De tussenbalans is positief. En we zijn nu eigenlijk pas echt op kruissnelheid aan het komen.”