ETION staat (even) stil...

De coronamaatregelen zijn krachtig en brengen wel wat teweeg binnen de bedrijven. Iedereen zoekt zijn weg, maar we vinden elkaar ook in die zoektocht. Wat doet de coronacrisis met ons? En hoe beleven onze leden dit?

We vragen hen — heel even — stil te staan bij wat dit alles bij hen teweegbrengt. We klopten aan bij...

Dirk Mertens

afgevaardigd bestuurder NIGEN, voorzitter ETION Antwerpen-Mechelen

Gigantische gevolgen
Zoals iedereen zie ik hoe er een ongeziene storm door mensenland waait die leidt tot een lockdown met gigantische gevolgen voor iedere bewoner op de planeet. Politici, medici, zorgwerkers en vele anderen doen al het nodige om de gezondheid en het welzijn van de bevolking te vrijwaren. De gevoelens die daarbij in eerste instantie opkomen, zijn angst en onzekerheid.
Als ondernemer schieten we direct in actie om de continuïteit van onze organisaties, onze medewerkers, klanten en andere betrokkenen te borgen. We monitoren onze liquiditeit, nemen stringente maatregelen om de schade te beperken, brengen de volgende dag, week, maand, 6 maanden in kaart, en proberen met onze teams een beeld te vormen van de mogelijke opties.
Intussen proberen we ons in te zetten om hulp te bieden waar nodig. De menselijke en economische impact lijkt gigantisch te worden maar door zijn ongeziene karakter echter onmogelijk te voorspellen. Time will tell.

Positief
En toch heeft deze hele crisis misschien een paar onverwachte positieve effecten die we ook moeten kunnen toelaten en omarmen in ons leven van elke dag.
Door ‘corona’ zal onze manier van samen leven en werken wellicht veranderen:

  • We ondervinden de luxe van het vergaderen op afstand en welke tijdswinst dit voor elkeen oplevert.
  • Thuiswerk zal vanaf nu definitief anders bekeken worden en door veel medewerkers en hun leidinggevenden erg positief ervaren worden.
  • We worden als mens gedwongen te vertragen en aandacht te hebben voor onze geliefden en kunnen de noden die daar onderhuids leefden, aandacht en zorg schenken, wat een zegen :-).
  • We krijgen plots ruimte om nieuwe dingen te verkennen, boeken te lezen, de natuur en de stilte te ontdekken, te bewegen, enz., zaken waar we vroeger niet altijd aan toekwamen.

Droom
Hopelijk komt het einde van deze moeilijke periode weldra in zicht, maar heimelijk durf ik tegelijk dromen dat de ‘rat race’ van voor de crisis plaats zal gemaakt hebben voor nieuwe inzichten die ook een heilzaam effect op onze samenleving kunnen hebben.

Denise De Vlieger

afgevaardigd bestuurder Almasy, regio-voorzitter ETION Kempen

Wat brengt corona bij jou als ondernemer teweeg?
Het lijkt een extra (en strenge) test op wendbaarheid en evenwicht. Van de ene op de andere dag, in functie van de steeds strengere maatregelen en wijzigingen bij leveranciers en klanten, moet je je organisatie aanpassen.
Sociale afstand creëren op de werkplek. Voor de bedienden, productiearbeiders en magazijniers is dat geen probleem, maar hoe doe je dat voor monteurs op locatie? Dat kan alleen met strikte regels die je mogelijkheden toch wat beperken. Sommige klanten kunnen geen sociale afstand garanderen op de montageplaats, dus die kan je niet helpen. Andere klanten zijn juist blij dat onze monteurs toch kunnen komen, mits strikte afspraken. Want ook voor hen dreigt stilstand. En het werkt. Maar verschillende werven kunnen niet geleverd of gemonteerd worden.
Snel omschakelen naar thuiswerk. Voor sommige van onze medewerkers was dit reeds mogelijk, maar nu breiden we de groep verder uit, sneller dan voorzien. Dat betekent, zowel voor werkgever als werknemer, een oefening in loslaten, in evenwicht, in het organiseren van een werkdag thuis… .
 
Waar lig je het meeste wakker van?
Hoe lang zal dit duren en hoe komen we uit deze zware dip? Het lijkt erop dat veel bedrijven ‘on Corona-hold’ staan en hun plannen voor de toekomst bevriezen. Als project-bedrijf in magazijninrichting zijn we afhankelijk van de uitbreidingsplannen van onze klanten. Als zij op de rem gaan staan, vertraagt ook alles bij ons. Er zijn natuurlijk de steunmaatregelen van de regering, maar die zullen nooit alle (extra) kosten kunnen dekken. Dat is een balans die we pas nadien kunnen opmaken.
En, natuurlijk, hopen dat we hier met zoveel mogelijk mensen gezond uit komen.
 
Wat leert corona over je organisatie?
Dat we met Almasy de test van vertrouwen en flexibiliteit doorstaan. Allen zijn betrokken en gaan mee op zoek naar oplossingen.
 
Waar put je hoop uit?
We putten hoop uit de discipline en solidariteit die iedereen aan de dag legt, zodat we deze coronabeperkingen achter ons kunnen laten en weer voluit kunnen gaan.

Geert Vanoverschelde

gedelegeerd bestuurder Sylvester, regio-voorzitter ETION Brabant-Brussel
 
Opdoffer
Corona is voor onze evenemententak een enorme opdoffer. Van de 11 evenementen zijn de meeste geannuleerd, andere zijn nog pending en worden misschien uitgesteld. Het betekent dat ons team van 15 mensen nu plots voor een groot deel zonder werk zit. Sinds vorige week zijn we op technische werkloosheid overgeschakeld, enkel het rendabele werk blijven we voorlopig doen. Gelukkig is er de videopoot die wel vrij stabiel kan verder werken.

Positief blijven
Veel onzekerheid en vragen dus ook voor mij. Waar gaat dit naar toe? Maar in het weekend van 14-15 maart heb ik een klik kunnen maken. Ellende en onzekerheid: ja, maar uit elke crisis kan iets positiefs komen. ‘There’s a crack in everything, that’s how the light gets in.’ Met dank aan Leonard Cohen en zijn liedje dat al jaren voor mij een spirituele referentie is. Ook vanuit mijn eigen spiritualiteit wil ik aan de slag gaan met deze crisis en erin geloven dat ze bijzondere dingen kan opleveren.
Als CEO wou ik mijn Sylvesterianen hierin graag betrekken. Ik had een drietal weken geleden een transparante sessie gegeven over waar we met het bedrijf staan en wat de targets zijn. Op dezelfde transparante manier heb ik hen op 16 maart uitgelegd wat de impact van corona was op Sylvester en welke maatregelen zich opdrongen. Tegelijkertijd heb ik hen op het hart gedrukt dat we ons niet mogen laten verlammen, en positief naar buiten moeten blijven komen. Schade beperken, vooruit blijven kijken, positief naar buiten komen. Het werd sindsdien ons motto. Het was ook uit deze mindset dat de actie #mercivanuitmijnkot ontstond.
 
Creativiteit en flexibiliteit
Ik probeer heel transparant en authentiek te blijven in wat de situatie is, aan te moedigen om creatief te blijven, om met onze klanten en contacten te blijven communiceren, niet vanuit een gewone prospectie, maar vanuit het mee nadenken met de klant om deze tijd door te komen. Van daaruit hebben we intussen een hele set formats voor online events en online teambuildings uitgewerkt, want we zijn ervan overtuigd dat er de komende weken grote nood zal ontstaan om vanuit het bedrijf of de organisatie met alle telewerkers en technische werklozen, of met klanten en leveranciers, te blijven connecteren op een creatieve en innovatieve manier.
Het is daarbij fijn te merken hoeveel begrip en flexibiliteit ik momenteel krijg van onze medewerkers. Zoals misschien nooit te voren merk ik dat onze bedrijfscultuur er echt wel staat. Solidariteit, empathie, familiegevoel, respect, warme relaties,….

Dag per dag bekijken
Het ziet er niet naar uit dat we in de nabije toekomst opnieuw grote events zullen kunnen organiseren, en daar schiet ik letterlijk nu en dan wakker van. Een periode overbruggen lukt wel, maar als het blijft en blijft duren…. Ik wil nu en dan de realiteit grondig analyseren, maar ik wil er niet bij blijven stilstaan en zeker niet doemdenken. Mijn houding is om dag per dag te nemen, moment per moment, en in dat moment alles te doen wat ik kan om de toekomst voor te bereiden.
Het warme contact met mijn Sylvesterianen van wie ik de binnenkant van hun huis via Microsoft Teams nu heb leren kennen, geeft me voldoende energie en hoop om er volop in te geloven dat alles goed komt.
En er is nog iets positiefs: het ziet er naar uit dat ik de komende weekends veel tijd zal kunnen doorbrengen met mijn echtgenote, iets wat voordien altijd zoeken was naar voldoende momenten samen. We zijn nu dingen beginnen oplijsten om samen te doen waar we anders nooit tijd voor vonden. En nee, het zijn niet alleen klusjes…

Bart Verplancke

managing director INDUSTRIUM, vice-regio-voorzitter ETION Oost-Vlaanderen

Wat brengt corona bij jou als ondernemer teweeg?
Door de omstandigheden word je gedwongen om eerst als mens te denken en pas daarna als ondernemer, zeker als je plots zelf geveld wordt door het virus (zoals ik). Op dat ogenblik komt er een zekere angst bij omdat je weet dat men op jou rekent en je misschien niet voldoende kan doen voor je medewerkers. Als je het geluk hebt te genezen, komt de ondernemer die zijn bedrijf naar een veilige haven wil brengen snel terug boven.

Waar lig je het meeste wakker van?
Natuurlijk in eerste instantie het welzijn van gezin, familie en vrienden. Maar als ondernemer: het welzijn van onze medewerkers en daaraan gekoppeld de gemeenschap. We doen er alles aan om iedereen actief te houden. We monitoren letterlijk dagelijks of iedereen nog voldoende werk heeft. Tegelijkertijd geldt echter ‘gouverner c'est prévoir’ (Émile de Girardin) en zijn we nu al een plan aan het uitwerken voor april/mei want na 5 april gaat het hoogstwaarschijnlijk nog een tijdje zo verder. Wat mij hierbij zorgen baart, is het mogelijke sneeuwbaleffect dat tijdelijke werkloosheid teweeg kan brengen.

Wat leert corona je over je organisatie?
Het brengt ons allen dichter bij elkaar en het doet mij deugd vast te stellen dat er een enorme solidariteit heerst. We zijn tenslotte met ca. 100 mensen. Het werken in MS Teams kon bij ons technisch al een tijdje, maar het is pas nu dat we er echt gebruik van maken en hoe! Door het vergaderen van thuis zitten we ook bijna letterlijk bij iedereen binnen en worden vele (privé) zaken open besproken omdat die nu een rechtstreekse impact hebben op het werk. We proberen zoveel mogelijk te luisteren en communiceren snel over genomen beslissingen. Dit creëert een zekere vorm van rust en vertrouwen dat we er alles aan doen om het bedrijf door deze crisis heen te loodsen.

Waar put je hoop uit?
Menselijke veerkracht! Ik merk nu al dat er een post-corona tijdperk aankomt waarin vele ‘gewoontes’ in vraag zullen worden gesteld. Zaken die (in onze context dan) hopelijk de duurzaamheid van onze daden ten goede komen. Maar tevens de gezondheid van onze medewerkers en bij uitbreiding de maatschappij. Hopelijk komen ook mensen die zichzelf in het ‘normale’ leven constant voorbijlopen nu tot de vaststelling dat het ook anders kan en misschien wel moet vanaf nu.
Deze coronacrisis heeft ook positieve kanten. Kijk eens buiten hoe helder de blauwe lucht is. Kijk ’s nachts eens buiten hoe mooi de sterren opnieuw fonkelen, alsof men ze opnieuw heeft opgeblonken.

Dirk Vandeputte

gedelegeerd bestuurder/CEO Vandeputte Safety International, voorzitter van ETION

Wat brengt de coronacrisis bij jou als ondernemer teweeg? Waar lig je meest wakker van?
Ik merk bij mezelf dat ik in deze coronacrisis eerst denk als mens, dan pas als ondernemer. Ik lig in de eerste plaats wakker van de effecten op de samenleving als geheel. Natuurlijk volgen daaruit heel snel de vragen rond de economische effecten op mijn onderneming, mijn collega’s en medewerkers, die allemaal deel uitmaken van de samenleving.  Zullen zij overleven op financieel vlak, hun job kunnen blijven behouden?

Wat leert deze crisis je over jouw organisatie? Waar put je hoop uit?
Bedrijven en mensen zullen anders gaan leven en werken. Iedereen die dat kan, is aan het telewerken. We gebruiken nu op zeer efficiënte wijze de middelen die ons al lang ter beschikking staan. Ik denk dat we dat na de crisis zullen blijven doen. Dat zal ook inhouden: minder rijden en reizen.
Ik merk ook dat mensen in deze tijden gewoonweg vriendelijker zijn tegen elkaar. Als ik nu even ga wandelen, zegt iedereen vriendelijk goeiedag... En in alle solidariteitsinitiatieven die ik zie, leer ik dat er heel veel mensen iets goeds willen doen voor de medemens. Er zit veel goeds in de mensen.

Wat zou je willen vertellen aan je collega-ondernemers?
Laten we blijven vooruitkijken en proberen vermijden om te gaan ‘zwartkijken’. Kijk naast de ellende die deze pandemie veroorzaakt ook naar het positieve. We leren opnieuw solidair zijn met elkaar, we kunnen als samenleving sterker uit deze periode komen, terwijl we anders leren werken én ook leren dat we onze ecologische voetafdruk kunnen verkleinen.
En ik heb, last but not least, ook nog een warme oproep aan alle ondernemers: hou je mensen maximaal aan het werk als je dat enigszins kan, kies niet te snel voor de evidente weg van de technische werkloosheid. Als je in de mogelijkheid bent om je mensen aan het werk te houden en je doet dat ook, is dat een vorm van solidair zijn. Zo kunnen bedrijven blijven produceren, toeleveranciers kunnen blijven draaien,  werknemers behouden hun inkomen en kunnen blijven consumeren. We moeten deze ketting zoveel mogelijk in stand houden. Als we onszelf als schakel uit de ketting terugtrekken, verbreken we en dan vrees ik voor een negatieve spiraal en een nog veel zwaardere crisis. Deze pandemie overkomt ons en de economische crisis lijkt ons ook te overkomen… maar we hebben nog wel enkele elementen zelf in de hand om de crisis het hoofd te bieden.