Caroline Ven evalueert eerste jaar van de regering Michel I

Auteur: 
De Tijd

De regering-Michel legde een jaar geleden niet alleen de eed af.
 Ze zwoer ook met het land
 een andere weg in te slaan.
 Begroting, belastingshervorming, pensioenen, gezondheidszorg, justitie...

De Tijd maakte een analyse van één jaar centrumrechts beleid en vroeg ondere andere de mening van Caroline Ven, gedelegeerd bestuurder van ETION.

Ze toont zich duidelijk ongerust over de verharding van de toon en het sociaal klimaat.

Bekijk de quote.

"Ik zie geen grote ommeslag in het beleid, maar wel in de communicatie', zegt ze Caroline Ven. "Die is harder en killer dan bij de vorige regering. Dat heeft geleid tot de sociale onrust bij de start van Michel I in de winter van vorig jaar.'

"Deze regering gaat door op de weg die door Di Rupo is ingeslagen: het concurrentievermogen herstellen. De taxshift die op tafel ligt, is niet revolutionair, maar je ziet een verschuiving van de lasten op arbeid naar consumptie, energie en kapitaal. Ook de indexsprong, die - laat ons eerlijk zijn - in tijden van lage inflatie niet zóveel pijn doet, was een noodzakelijke maatregel om bedrijven te stimuleren meer jobs te creëren."

"En toch slaagt deze regering er niet in daar een solide draagvlak voor te creëren. Dat is voor mij de grootste valse noot: dat ze die perceptie van 'sociale afbraak' niet gekeerd krijgt. Links en rechts hebben de polarisatie daarover op de spits gedreven, waardoor het gevoel blijft hangen dat het voor beide kanten niet genoeg was."

In de koelkast

Eigenlijk had het al veel meer moeten zijn, vindt Ven. De diepgaande hervormingen die ons land uit zijn inertie moesten trekken, blijven uit. 'Wat we nodig hebben, is een grote fiscale hervorming. Alle koterijen weg. Maar door die polarisatie bij de start is de regering niet verder durven te gaan dan de kleine aanzet tot een taxshift die nu op tafel ligt. De berg heeft een muis gebaard. Dat eerste akkoord is zo moeizaam tot stand gekomen dat ik vrees dat een grote hervorming in de koelkast blijft.'

"Die gemiste kans is te wijten aan een gebrek aan samenhang. Ik blijf met het gevoel zitten dat we na die fel bevochten taxshift niet veel meer moeten verwachten. De moed ontbreekt ook om de verhitte gemoederen van de vakbonden te overstijgen. Zonder te bruuskeren, want daar kom je nergens mee. Maar door duidelijk te maken dat een performantere economie gewoon goed is voor iedereen."

In de campagne van vorig jaar miste Ven antwoorden op vragen als "hoe gaan we om met nieuwe de migratiestromen" en "hoe creëren we sociale mobiliteit". Die mist ze nog steeds. "We verliezen ons in het achterhoedegevecht van grenzen sluiten en de last doorspelen naar de buren. Ik zie - vooral op regionaal niveau - geen debat over wat we met die nieuwkomers gaan doen. We schieten schromelijk tekort in integratie en onderwijs."

'Vlaanderen heeft hier een slecht trackrecord: inwoners afkomstig van niet-EU-landen hebben een vijfde minder jobkansen dan autochtonen. We slagen er al twintig jaar niet in dat te doorbreken. Ook deze regeringen geraken niet voorbij het negatieve discours, integendeel. Dat is met vuur spelen. Je krijgt een lost generation van allochtone jongeren die zwaar wegen op de groei in plaats van ertoe bij te dragen.'