Kris Boschmans

Kris Boschmans (1979) is doctor in de toegepaste economische wetenschappen. De arbeidsmarkt, conjunctuur en groei en het ondernemerschap in de brede zin van het woord vormen zijn voornaamste interessegebieden.

 

De moeilijke weg naar hernieuwbare energie

Vlaanderen is relatief kwetsbaar voor hoge olieprijzen en kent sterk volatiele elektriciteitsprijzen. Daarnaast hebben de gebeurtenissen in Japan de interesse in kernenergie sterk bekoeld. De toekomst is aan hernieuwbare energie, zo luidt de brede consensus. Desondanks maken we maar weinig vooruitgang in de transitie naar meer duurzame energiebronnen. We stippen drie mogelijke verklaringen aan.

Grenzen aan het hoger onderwijs?

Het aantal inschrijvingen in het hoger onderwijs in België zit stevig in de lift, met een stijgingsritme van respectievelijk vier en zes procent gedurende de jongste twee jaren. Tegelijk daalt het slaagcijfer naar een ongekend dieptepunt. Slechts 28 procent van de eerstejaars slaagt voor alle ingeschreven vakken. Eén op acht studenten haalt geen enkel studiepunt. Door de flexibiliteit van het systeem neemt de studietijd almaar toe. Universiteiten en hogescholen kreunen dan ook onder een verhoogde werkdruk. De vraag of Vlaanderen geen beperkingen moet opleggen aan het hoger onderwijs werpt zich meer en meer op.

Migratie: nood aan selectief beleid

Het migratiebeleid blijft de gemoederen beroeren. Er gaat bijna geen dag voorbij zonder dat dit thema in het nieuws komt, gaande van de sluiting van een ‘zwarte school’ tot rellen in een asielcentrum. Nu de revolutiegolf in de Arabische wereld aanhoudt, neemt de vrees voor massale vluchtelingenstromen vanuit deze regio hand over hand toe. Het moge duidelijk zijn dat angst en andere negatieve gevoelens overheersen in het migratiedebat. Grootschalig onderzoek van de ‘European social survey’ toont aan dat de perceptie van de bevolking tegenover migranten het voorbije decennium sterk verslechterd is, zowel binnen België als in de meeste andere landen van de EU. Meer en meer mensen zijn er bijvoorbeeld van overtuigd dat migratie nadelige gevolgen heeft voor de economie.

De paradox van de ongelijkheid

2010 was het Europese jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting. De inkomensongelijkheid is het jongste decennium dan ook toegenomen in de meeste (Europese) landen, inclusief het onze. Toch valt een merkwaardige paradox op. De wereldwijde ongelijkheid is immers sterk afgenomen over dezelfde periode.