Johan Van Overtveldt

En dan nu de interne devaluatie

Het internationaal concurrentievermogen van onze ondernemingen is opnieuw zwaar aangetast. Niet alleen dreigt België de herstelboot te missen, maar ook onze structurele werkloosheid dreigt van kwaad naar erger te evolueren. Enkel een interne devaluatie bestaande uit een volgehouden loondiscipline in combinatie met een arbeidsvriendelijkere fiscaliteit, gefinancierd door onder meer een ontvetting van het overheidsapparaat, kan soelaas bieden. VKW Metena stoffeert een gedurfd maar noodzakelijk beleidspakket. Download hier de volledige nota [PDF, 8 blz., 876 kb]Download hier de bijlage

Ondernemers in crisis zoeken steun bij VKW en bij elkaar

ANTWERPEN - Het VKW is geen klassieke werkgeversfederatie, genre Voka, die in 'Brussel' de belangen van haar aangesloten leden verdedigt bij de politieke beleidsmakers of in het sociaal overleg met de vakbonden. In het VKW ligt de nadruk op inhoudelijk studiewerk en op de informele netwerking tussen de leden-ondernemers. Daarbij gaat veel aandacht naar de psychologische en ethische aspecten van het ondernemen.

Ondernemersplatform VKW wil brutolonen trager doen stijgen dan inflatie

De Nationale Bank verwacht dat de Belgische economie dit jaar met 3,5 procent krimpt. De bedrijfsinvesteringen zouden dalen met 7,1 procent en tussen eind 2008 en eind 2000 zou het aantal werklozen met 200.000 stijgen. Deze weinig opbeurende cijfers zijn niet alleen het gevolg van de zwakke conjunctuur; ze wijzen ook op structurele problemen.

Boter op vele hoofden

De Nederlandse minister van Financiën Wouter Bos wil een examen voor bankiers. Op die manier wil hij bekomen dat bankiers over voldoende deskundigheid beschikken om goed met geld om te gaan. In een periode dat examenkoorts alom tegenwoordig tekent, valt het te begrijpen dat de gedachten van bewindsvoerders ook in die richting afdwalen. Helaas is het moeilijk in te zien wat een dergelijk ”rijbewijs voor bankiers” (dixit Wouter Bos) gaat bijdragen aan de oplossing van de huidige financiële crisis en, vooral, de voorkoming van toekomstige zware incidenten in de financiële sfeer.

De oliebonus

Indien het mogelijke, voorzichtige herstel zich inderdaad materialiseert, zullen beleidsvoerders allerhande er als de kippen bij zijn om zich op de borst te kloppen. Een  economische heropleving  kan namelijk aan niets anders te wijten zijn dan aan het expansieve beleid dat van China tot de VS gevoerd wordt. Of toch niet helemaal?

VS en Europa ziek in hetzelfde bankbedje

De Amerikaanse president Barack Obama omschreef de G20-top als “historisch”, de Britse premier Gordon Brown gewaagde zelfs van de creatie van een “nieuwe wereldorde”. De topman van Oxfam daarentegen verkoos de omschrijving “gemiste kans”. Zoals wel eens vaker voorkomt, ligt ook voor de Londense G20-top van de 1000 miljard dollar de waarheid allicht in het midden. Vooral door het wat infantiele gedrag van de Franse president Nicolas Sarkozy dook in de dagen voor de top even het doembeeld op van een regelrechte floptop maar dat werd het niet. Gelukkig maar.

L’égo de Sarko

Morgen start in Londen de vergadering van de G20. Tegen de achtergrond van de uitdiepende financiële crisis en recessie staan de verwachtingen hoog gespannen. Te hoog allicht, want de kakafonie onder de wereldleiders klinkt als oorverdovend. Bovendien beginnen naast verschillen in visie op de crisis nu ook de ego’s van belangrijke deelnemers de boel te vertroebelen.

De animal spirits terug van stal

L’histoire se répète, maar nooit op dezelfde manier, zo luidt de boutade. Inzake de reactie van het economenvolk op de diepe economische crisis die zich thans voor onze ogen voltrekt, lijkt vermelde boutade alvast van kracht te blijven. Op de Grote Depressie van de jaren 1930 volgde een stroom van analyses met steevast als conclusie dat we, zoniet naar een regelrechte planeconomie, dan toch minstens naar een economisch bestel dienden te evolueren waarin niet de markt maar wel de overheid de scepter zwaaide. Het meest beklijvende symbool van deze bijkleuring van de economische wetenschap was de in 1936 gepubliceerde General Theory of Employment, Interest and Money van de legendarische John Maynard Keynes.