Johan Van Overtveldt

"Die hoge loonkosten zijn niet ons enige probleem"

België is al verscheidene grote industriële ondernemingen verloren.

De Boelwerf (Temse), Cockerill Yards, de Kempische Steenkoolmijnen, Fabelta (Gent),... De industrie vertegenwoordigt vandaag nog slechts 18% van de toegevoegde waarde van onze economie. Een verontrustende ontwikkeling, menen Karel Van Eetvelt (Unizo), Johan Van Overtveldt (VKW) en Geert Noels. Straks zijn we wellicht ook nog Opel Belgium (Antwerpen) kwijt. België moet dringend inspanningen leveren om zijn industrieel weefsel te redden, luidt hun alarmkreet.

België in cijfers na drie maanden politieke crisis

In een week waarin de Duitsers een besparingsplan van 82 miljard afkondigden, raakten de Belgische politici het zelfs niet eens over de contouren van een onderhandeling over hoe ze onze welvaartsstaat veilig willen stellen. Dat de financiële toestand van het land desondanks niet fors verslechterd is, hebben we dus niet aan de politiek te danken, maar aan de economische omstandigheden die beter meevielen dan verwacht. En ook wel aan u en ik, omdat onze spaarwoede de financiële markten even het gebrek aan beleid deed vergeten.

De laatste kans om onze welvaart te redden

Begin 1982 stond België economisch met de rug tegen de muur. Alleen via een devaluatie van de Belgische frank kregen de autoriteiten de economische machine terug aan de praat. Na de zwaarste recessie uit de naoorlogse geschiedenis is de economische situatie anno 2010 heel vergelijkbaar met die van eind 1981. De beleidshendel van een muntdevaluatie staat evenwel niet meer ter beschikking. Ingrijpende maatregelen om het tij te keren dringen zich op. Het gaat dan onder meer om structurele besparingen op de uitgaven, afslanking van het ambtenarenkorps en fundamentele ingrepen in de organisatie van de arbeidsmarkt. De hamvraag luidt of de politieke elite nog over voldoende veerkracht en moed beschikt om tot zulke maatregelen over te gaan. Download de volledige nota [PDF, 8 blz., 866 kb]